Je hebt een uitzonderlijk talent om alternatieve routes te vinden wanneer de voor de hand liggende weg vastloopt. Bij die koppeling tussen twee systemen keek je niet naar de techniek zelf, maar naar het moment waarop gegevens werden aangeleverd, en ontdekte zo de werkelijke oorzaak. Je verkent het probleem vanuit het hele proces in plaats van binnen één kader te blijven denken.

Al sinds je als kind apparaten uit elkaar haalde om te begrijpen hoe alles samenhing, gebruik je dit vermogen om complexe problemen terug te brengen tot kleinere, overzichtelijke onderdelen. Wanneer een probleem groot of ingewikkeld voelt, deel je het systematisch op en test je alle onderdelen één voor één. Dit geeft je zowel inzicht als overzicht, zelfs in chaos.

Onder druk blijf je rustig en zoek je naar wat wél mogelijk is, net zoals je vader deed. Bij dat vastgelopen ICT-project bleef je kalm en vond je een andere route. Je hebt geleerd dat niet de tegenslag zelf, maar hoe je ermee omgaat bepaalt hoe je groeit. Die veerkracht komt voort uit eerdere ervaringen waarin ogenschijnlijk onoplosbare situaties toch goed kwamen.

Je wordt vooral gedreven door oplossingen die mensen daadwerkelijk helpen. Toen je zag hoeveel tijd en frustratie dat geautomatiseerde proces bij collega's wegnam, begreep je de werkelijke kracht van technologie. Het moment waarop een ogenschijnlijk onmogelijke oplossing werkt en je direct ziet dat anderen ervan profiteren, geeft je de meeste voldoening.

Je komt het beste in beweging door te beginnen met een klein, concreet onderdeel dat direct waarde toont. Bij dat interne systeem startte je met één eenvoudig proces, maakte je een prototype en bouwde je het verder uit toen collega's enthousiast reageerden. Je hebt geleerd dat vooruitgang belangrijker is dan alles vooraf perfect willen hebben.

Je krijgt energie van vooruit kijken, ideeën uitwerken en samen richting bepalen. Die strategiesessie waarin jullie een nieuw concept vanaf een leeg vel uitwerkten gaf je meer energie dan een week vol operationele problemen. Je wilt verschuiven van dagelijkse uitvoering naar de vraag waar jullie als organisatie over een paar jaar willen staan.

Je hebt het vermogen om uit te zoomen en het geheel te bekijken in plaats van vast te blijven zitten in één onderdeel. Bij die vastgelopen koppeling keek je naar het hele proces in plaats van alleen de technische verbinding. Je legt verbindingen tussen technologie en mens, tussen theorie en praktijk, tussen visie en uitvoering.

Je leert steeds beter om vertrouwen te geven en verantwoordelijkheid neer te leggen. Toen je een collega volledig verantwoordelijk maakte voor een onderdeel, kwam hij met een oplossing waar jij zelf niet aan had gedacht. Je beseft dat jouw betrokkenheid soms onbedoeld de ruimte van anderen beperkt, en je werkt bewust aan het loslaten van controle.

Je bent bewust van je eigen patronen en leert daarvan. Je herkent dat je perfectionisme je soms tegenhoudt, dat je te lang kunt doordenken voordat je actie onderneemt, en dat je moeite hebt met loslaten. Die bewustwording helpt je om bewuster keuzes te maken en je gedrag aan te passen.

Je houdt rekening met de menselijke kant van beslissingen en probeert zelfs in teleurstelling verbinding te behouden. Toen je dat project moest stopzetten, lichtte je het persoonlijk toe en zocht je samen naar wat er te redden viel. Die waarde van verbondenheid uit je Brabantse jeugd vertaal je naar hoe je leiding geeft.